Carlo Forlanini

İlgili Makaleler

Akciğer

Kasım 28, 2025

Fosfor

Aralık 30, 2023

Tıbbi Asepsi

Aralık 16, 2023

Carlo Forlanini, (1847–1918) yılları arasında yaşamış, modern tıbbın öncülerinden biri olarak özellikle verem (tüberküloz) tedavisinde geliştirdiği yapay pnömotoraks yöntemiyle tanınmaktadır.

Carlo Forlanini; 11 Haziran 1847 tarihinde İtalya Milano’da doğan, 25 Mayıs 1918 tarihinde İtalya Nervi’de yaşamını yitiren İtalyan hekim ve fizyoloji profesörüdür. Tıp tarihinde modern göğüs hastalıkları (pulmonoloji) alanının öncülerinden kabul edilmektedir. Tıp tarihine en çok yapay pnömotoraks yöntemini geliştirmesiyle geçen Forlanini, 20. yüzyılın ilk yarısında akciğer tüberkülozunun temel tedavi yöntemi olarak kullanmıştır.

Babası Francesco Forlanini hekim, annesi Marianna Rossi Milano burjuvazisine mensuptu. İlk ve orta eğitimini Como’da doktora öncesi eğitimini Milano’daki Calchi Taeggi’de almıştır. Bunun ardından, Pavia Üniversitesi’ndeki Borromeo Koleji’ne devam etmiştir. Forlanini, 1864 yılında Pavia Üniversitesi Tıp Fakültesi’ne girmiştir. Öğrencilik yıllarında Garibaldi gönüllüsü olarak Monte Suello ve Bezzecca savaşlarına katılmıştır. İlk bilimsel çalışmasını 1868 yılında yayımlayan Forlanini; sinir kesileri sonrası ekstremitelerde absorpsiyon üzerine deneysel araştırmalar yapmıştır. Milano’da hekimlik yaptıktan sonra Torino Üniversitesi’nde Tıbbi Patoloji ve Propedeutik dersleri veren Forlanini, daha sonra Pavia Üniversitesi’ne dönerek Klinik Tıp ve Patoloji profesörlüğü yapmıştır. Forlanini’nin çalışmalarının odak noktası akciğer hastalıkları, özellikle de tüberkülozdu.

Dr. Forlanini, 1882 yılında geliştirdiği yapay pnömotoraks yöntemiyle akciğerin bir kısmı hava verilerek çökertiliyor, böylece tüberkülozlu dokuların iyileşmesi sağlanmıştır. Bu yöntem, 1970’lere kadar ağır tüberküloz vakalarında kullanılmaya devam edilmiştir. Tüberküloz tedavisinde devrim niteliğinde olan yapay pnömotoraks, antibiyotiklerin bulunmasına kadar en etkili yöntem olarak kabul edilmiştir.

Carlo Forlanini, 1913–1918 yılları arasında İtalya Krallığı Senatosu’nda görev yapmıştır. Hem akademisyen hem de devlet adamı kimliğiyle tanınmıştır.