Generic selectors
Exact matches only
Search in title
Search in content
Search in posts
Search in pages
Ana Sayfa / Genel Sağlık / Plastinasyon

Plastinasyon

Plastinasyon; Alman anatomist Gunther von Hagens tarafından anatomide biyolojik doku örneklerini korumak için ilk kez 1977 yılında geliştirilerek kullanılan bir teknik ve işlemdir.

Body Worlds Türkiye

Anatomide vücutta bulunan su ve lipit dokuların yerine silikon, epoksi ve polyesterkopolimer içeren kürlenebilir polimerlerle değiştirilerek; vücut ve vücut parçalarının çoğu özelliğini korumak amacıyla dokunulabilen, kokmayan ve çürümeyen örneklerin olduğu işlemin standardında; sabitleme, dehidrasyon adı verilen su veya sıvının çıkarılması, vakumda emprenye etme ve sertleştirme olarak dört adım kullanılmaktadır.

Plastinasyonun ilk aşaması, fiksasyon adı verilen organların sabit ve oynamaz hale getirmek için formaldehit diğer koruyucu bazlı çözeltiler kullanılarak dokuların ayrışması önlenmesi ve bir miktar sertlik oluşturulmasını sağlamak için numunenin şeklini ve düzenlenmesine yardımcı olmaktadır.

Plastinasyonun ikinci aşamasında, gerekli olan diseksiyon çalışmaları yapılmasının ardından numunenin on katı büyüklükte bir küvete yerleştirilerek -20°C ile -30°C arasında altı hafta boyunca vücuttaki tüm suyu çekmesi için iki kez yenilenen aseton banyosuna bırakılmaktadır.

Plastinasyonda üçüncü aşama, numune silikon kauçuk, polyester ve epoksi reçine gibi bir sıvı polimer banyosuna yerleştirilmesinin ardından vakum oluşturarak asetonun düşük sıcaklıkta kaynatılmasının yanı sıra buharlaşıp hücreleri terk ettiği sırada, sıvı polimeri arkasına çeker ve sıvı plastikle dolu bir hücre oluşturulması ile birlikte gaz, ısı ve ultraviyole ışıkla sertleştirilmektedir.

Artistik Anatomi

Tarihçesi

Antik Mısır‘da vücudun çürümesini durdurmak için cansız bedeni çölde sığ bir çukura yatırarak güneşin vücudu kurutmasının ardından vücut sıvısının alınması ve çarşaflara sarılmasını içeren mumyalama; koruma yöntemi olarak yaygın bir şekilde yüzlerce yıl uygulanmıştır. 1896 yılında cansız bedenin korunmasında dokuları çürütmeden, bozulmadan saklayabilmek için kullanılan önemli bir çözüm olan formalin; gerçeğe yakın rengi ve esnekliği korumak için renk koruyucu mumyalama çözümleri geliştirilmiştir. 1925 yılında parafin emdirme adı verilen organların plastiğe gömülmesi 1960’lı yıllarda geliştirilerek kullanılmıştır. 21. yüzyılda biyolojik doku ve hücrelerin donmasını sağlayarak korumaya yarayan madde olan kriyoprezervasyonun; çok düşük sıcaklıklarda soğutulması ve mumyalanması ile beraber plastinasyon gerçekleştirilmeye başlanmıştır.Gunther von Hagens

Alman anatomist Gunther von Hagens; anatomide biyolojik doku örneklerini korumak için 10 Ocak 1977 tarihinde Plastine edilmiş kadavraları geliştirilerek bir teknik ve işlem oluşturmuştur. 1979 yılında sentetik reçine emdirme ile hayvansal ve bitkisel dokuları kalıcı olarak koruma fikrini önerern Dr. Hagens; biyolojik dokuların polimerlerle korunmasıyla ilgili olarak Alman ve ABD patentine başvurarak başarısını kanıtlamıştır. Dr. von Hagens, 1993 yılında Almanya‘nın Heidelberg kentinde Plastinasyon Enstitüsü‘nü kurmuştur. Plastinasyon Enstitüsü‘nün organize ettiği Dr. Gunther von Hagens‘ın Body Worlds sergileri; 1995 yılında Japonya’da üç milyon ziyaretçi ile ilk plastine vücut gösterisini sunmuştur. Almanya, Kırgızistan ve Çin‘de Enstitüye ait üç uluslararası plastinasyon merkezi bulunmasının yanı sıra Amerika, Afrika, Asya ve Avrupa’da 140 şehirde 50 milyonun üzerinde ziyaretçiye plastine vücut gösterisi sunulmuştur.

Plastinasyon günümüzde anatomik diseksiyona ek olarak, model ve öğretim araçları olarak tıp ve diş hekimliği okullarında kullanılmaktadır.

Hakkında hipokratist

Ayrıca Kontrol Et

Östaki Borusu

Östaki Borusu

Östaki Borusu veya Östaki Tüpü; boğaz ve burun ile kulak zarı arkasında yer alan orta …

Bir cevap yazın